Blog bldz.1

Het kan 'vreemd'gaan

De een wat vroeger, de ander later. Allemaal krijgen we ermee te maken. Dat gevoel van is dit het nou? Wil ik nog 25 jaar verder, met deze vrouw, met dit werk. Noem het maar een midlife-je. Hoe komt dat nou?

De eerste 40 jaar van ons leven zijn we bezig een bestaan op te bouwen. Een partner, dat koophuis, de kinderen, de kat, het konijn, de breedbeeld en de caravan. We weten wat ons te doen staat en gaan ervoor.

In de dagelijkste beslommeringen vergeten we onszelf en elkaar. Moe en teleurgesteld maken we de balans op. Zeker, het huis, de kids de caravan, we hebben het allemaal, maar zijn we ook gelukkig?

Met zijn bierbuik lijkt hij niet meer op die jonge God. Zij trekt haar zelf gebreide sloggi nog maar eens richting oksels. Weken rijgen zich aaneen, zonder goed gesprek (geen tijd voor), zonder sex (te moe) en zonder knuffel. We runnen een huishouden, zorgen voor kids. Ons leven bestaat uit likdoorns, hypotheken, een nieuwe auto, die andere baan, zwemlessen en belastingaanslagen. Alles staat in het teken van hebben, hebben, hebben, wat we willen.

En dan opeens, ben je hard op weg naar je 2e helft. En je vraagt je af: WIL IK NOG WEL WAT IK HEB?

Teleurstelling en eenzaamheid zetten je hart op een kier. Je maakt hem verwijten, verwacht van alles van haar. Er komt ruzie en de sfeer wordt slechter. Je verlangt terug naar een tijd dat alles simpel was, de tijd van heftige gevoelens en nog geen verantwoordelijkheden en je vraagt je af: wat moet ik met haar? Je wil weer liefde voelen, je wilt leven!  >> lees verder op bladz. 2 >>.......